Onder 40.1. Rechtbank Limburg 14 december 2020

De redenering van verweerder is dat de overtredingen van artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder a en artikel 2.3a, eerste lid, van de Wabo enerzijds en artikel 2.1, eerste lid, aanhef en onder c, van de Wabo anderzijds betrekking hebben op meerdere onderdelen. Indien deze redenering wordt gevolgd hebben de overtredingen betrekking op de boerderijwoning (waarvan echter is aangegeven dat deze niet in de last is begrepen), de stallencomplexen, de technische ruimte, de overkappingen, de erfafscheidingen, de keermuren en de stalen draagconstructie. Verweerder heeft tussen deze overtredingen geen onderscheid gemaakt wat betreft de ernst en de aard van elke overtreding: voor iedere overtreding wordt een dwangsom van € 1.500,- per week verbeurd indien eisers niet, niet geheel of niet tijdig voldoen aan de opgelegde lasten. De rechtbank ziet zonder nadere motivering, die op dit punt in het bestreden besluit ontbreekt, niet in dat elke overtreding even ernstig is en het betrokken belang in dezelfde zware mate schendt. Het zonder omgevingsvergunning bouwen van de stallencomplexen kan naar het oordeel van de rechtbank zonder nadere motivering niet geacht worden een even ernstige overtreding op te leveren als bijvoorbeeld het zonder omgevingsvergunning bouwen van de stalen draagconstructie. De overtreding kan wat betreft de stalen draagconstructie immers veel gemakkelijker worden beëindigd dan de overtreding wat betreft de stallencomplexen en ook de ruimtelijke uitstraling van deze bouwwerken is, zonder nadere motivering, niet als gelijkwaardig te beschouwen. Daarbij komt dat de overtreding wat betreft stallencomplex 1 naar zijn aard in beginsel als ernstiger moet worden beschouwd dan de overtreding wat betreft de stalen draagconstructie omdat stallencomplex 1 op zichzelf reeds de maximaal toegestane bebouwingsoppervlakte op het perceel overschrijdt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/8fee443081191512f9d7d2fb12e1b78876c7d69dc820458b027ed9282b171374 | shasum -a 256