Onder 8.3. Rechtbank Limburg 20 maart 2023

Iemand die bijstand aanvraagt, moet aannemelijk maken dat zij recht heeft op bijstand. De bewijslast van de bijstandbehoevendheid rust dus in beginsel op de aanvrager, in dit geval eiseres. Eiseres moet daarom feiten en omstandigheden aannemelijk maken die duidelijkheid geven over haar woon- en leefsituatie en over haar financiële situatie. Daarna moet de bijstandverlenende instantie (hier: verweerder) in het kader van de onderzoeksplicht deze inlichtingen op juistheid en volledigheid controleren. In dit geval is weliswaar sprake van een aanvraag om verlenging van bijzondere bijstand voor bewindvoerderskosten, maar dat doet aan dit uitgangspunt over de bewijslast niet af. Daarbij vindt de rechtbank ook van belang dat verweerder op basis van bevindingen over de periode voorafgaande aan de aanvraag op goede gronden het vermoeden kon hebben dat eiseres haar hoofdverblijf niet in [woonplaats] heeft gehad. Uit de bankafschriften vanaf januari 2020 tot 31 juli 2020 blijkt namelijk dat eiseres veel pintransacties in Venlo had, nagenoeg alle uitgaven in Venlo deed en daar haar afspraken had. Met andere woorden, het is bij deze aanvraag om bijzondere bijstand aan eiseres om aannemelijk te maken dat zij in de te beoordelen periode (juni 2020 tot en met januari 2021) haar hoofdverblijf in [woonplaats] had.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/263e32e2015d33d12f488aa2b22acf7fd1f0dbaeb7a4e18e7ba94b6ce71d426b | shasum -a 256