Citaat | Rechtbank Limburg 27 november 2024

Onder 7 Rechtbank Limburg 27 november 2024

Een alinea uit Rechtbank Limburg 27 november 2024, ECLI:NL:RBLIM:2024:8607.

De verdediging heeft aan de hand van wetsgeschiedenis beargumenteerd dat de wetgever onverkort vasthoudt aan het mededelingsvereiste en dat er dus geen juridische basis is voor toewijzen van de vordering namens [slachtoffer 1] , omdat de beginselen van de redelijkheid en billijkheid niet zo ver mogen reiken dat de bepaling van artikel 6:95 lid 2 BW (het mededelingsvereiste) volledig terzijde wordt gesteld. De wetgever gaat er immers bij herhaling van uit dat het niet juist zou zijn een hoogst persoonlijke schadevergoeding aan nabestaanden te laten toekomen, terwijl de overledene zelf dat niet heeft gevorderd. Ook bij aanpassingen van slachtofferwetgeving in verband met affectieschade (in 2019) en ondanks kritiek op de bepaling, is de wetgever niet teruggekomen op deze bepaling, aldus de verdediging.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/1e822ce71c31609d4e7bb95695c11c124f1351820d0aa7500444cbc766047538. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 1e822ce71c31609d4e7bb95695c11c124f1351820d0aa7500444cbc766047538, en de alinea staat in dat document op bytes 117815 tot 118638.