Citaat | Rechtbank Limburg 9 juli 2025
Onder 4.3. Rechtbank Limburg 9 juli 2025
Een alinea uit Rechtbank Limburg 9 juli 2025, ECLI:NL:RBLIM:2025:6772.
De centrale stelling van [eiser] is, dat sprake is van een arbeidsovereenkomst voor een handelsvertegenwoordiger. Volgens [eiser] zijn de bepalingen in Afdeling 10, Titel 10 Boek 7 BW van toepassing en niet het Belgische recht. [eiser] beroept zich op artikel 8 lid 1 van de Verordening (EG) nr. 593/2008 van het Europees Parlement en de Raad van 17 juni 2008 inzake het recht dat van toepassing is op verbintenissen uit overeenkomst (Rome I). Dit artikel ziet op individuele arbeidsovereenkomsten. [eiser] stelt dat het Belgische arbeidsrecht minder bescherming biedt, dan het Nederlandse arbeidsrecht, onder andere op het gebied van ontslagbescherming en verjaringstermijnen. [eiser] stelt dat hij, behoudens vergaderingen, enkel in Nederland werkzaam was en dat alle activiteiten erop waren gericht om een Nederlandse ‘identiteit’ aan Climapulse te geven. [eiser] betaalde in Nederland belasting over zijn inkomsten, communiceerde met klanten via een Nederlands telefoonnummer en sinds het najaar 2022 is een Nederlandse vestiging opgericht en is Climapulse lid geworden van de Nederlandse branchevereniging. Volgens [eiser] is hem de handelsagentuurovereenkomst eenzijdig door Climapulse opgelegd en is enkel voor het Belgische recht gekozen, om de weg naar de rechter voor [eiser] te bemoeilijken. Climapulse wilde voor buitendienstmedewerkers voorkomen dat Nederlands recht van toepassing zou zijn. Dit is ook de reden waarom Climapulse niet wilde dat [eiser] op basis van een arbeidsovereenkomst werkzaam zou zijn. De intentie van Climapulse was niet om [eiser] daadwerkelijk als zelfstandig handelsagent te laten werken. Dit blijkt volgens [eiser] uit de verslagen van de statusmeeting die als producties 7 en 12 zijn overgelegd. [eiser] komt tot de conclusie dat sprake is van bedrog als bedoeld in artikel 3:44 lid 3 BW. Het uitsluiten van dit artikel is in strijd met artikel 3:40 lid 1 BW en ingevolge Rome I kan [eiser] de uit dit artikel voortvloeiende bescherming niet verliezen. Naar Nederlands recht kan [eiser] de specifieke bedingen vernietigen. De bepalingen die zien op onrechtmatige daad en bedrog zijn volgens [eiser] bepalingen van bijzonder dwingend recht als bedoeld in artikel 9 lid 1 Rome I. [eiser] heeft zijn ‘hoofdvordering’ gebaseerd op 6:162 BW. Op grond van artikel 4 lid 1 Rome I is Nederlands recht van toepassing omdat de schade zich in Nederland heeft voorgedaan, aldus [eiser] .
Zelf controleren
Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/07e00a94becef9f09ad8cf30e2af70d542d839fe204e58e67114d38638a3e5a6. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt 07e00a94becef9f09ad8cf30e2af70d542d839fe204e58e67114d38638a3e5a6, en de alinea staat in dat document op bytes 12015 tot 14453.
$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/07e00a94becef9f09ad8cf30e2af70d542d839fe204e58e67114d38638a3e5a6 | shasum -a 256