Onder 4.35. Rechtbank Limburg 9 juli 2025

Alles overwegende is de kantonrechter van oordeel dat partijen zich op bepaalde facetten (bepaalde ‘instructies’ richting [eiser] , de mate waarin [eiser] werd betrokken bij de organisatie van Climapulse) lijken te hebben begeven op het snijvlak van een arbeidsovereenkomst en een agentuurovereenkomst, maar dat de relatie tussen partijen meer kenmerken vertoont van een handelsagentuurovereenkomst. In dat verband acht de kantonrechter doorslaggevend dat [eiser] voorafgaand aan het aangaan van de overeenkomst heel helder heeft gemaakt dat hem geen arbeidsovereenkomst voor ogen stond, dat hij tot tweemaal toe akkoord is gegaan met een handelsagentuurovereenkomst, hiertegen noch tijdens de looptijd van de overeenkomst noch geruime tijd na afloop van de overeenkomst tegen heeft geprotesteerd, dat [eiser] veel vrijheid had in de uitoefening van zijn werkzaamheden, werkzaam was vanuit een eenmanszaak en voor zijn werkzaamheden en een substantieel hogere vergoeding verkreeg dan de werknemers met gelijksoortige taken in loondienst. De stelling dat dit alles slechts een constructie was om [eiser] te benadelen wijst de kantonrechter van de hand.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/07e00a94becef9f09ad8cf30e2af70d542d839fe204e58e67114d38638a3e5a6 | shasum -a 256