Onder 4.13. Rechtbank Limburg 23 juni 2026

De rechtbank ziet in de proceshouding van de vrouw aanleiding om af te wijken van de hoofdregel dat proceskosten in een procedure van familierechtelijke aard tussen partijen worden gecompenseerd. De rechtbank is van oordeel dat de vrouw aan de zijde van de man nodeloze proceskosten heeft veroorzaakt door zonder enige concrete onderbouwing de uit de correspondentie en de echtscheidingsbeschikking van deze rechtbank overduidelijk blijkende overeenkomst tussen partijen te (blijven) betwisten en (ten onrechte) aanspraak te blijven maken op betaling van de alimentatie. Voor de rechtbank weegt zwaar dat de vrouw expliciet bezwaar heeft gemaakt tegen het alsnog in het geding brengen van het proces-verbaal van de mondelinge behandeling in de echtscheidingsprocedure en daarmee heeft geprobeerd het onderzoek naar de feiten te bemoeilijken. Uit de opstelling van de vrouw blijkt dat de man geen enkele andere keuze had dan naleving van de overeenkomst van partijen door middel van deze procedure af te dwingen. De rechtbank zal voor de vaststelling van hetgeen de vrouw ter zake aan de man verschuldigd is, aansluiten bij het toepasselijk liquidatietarief (2 punten) en dit vermeerderen met hetgeen door de man aan griffierecht is betaald. Dit is respectievelijk (2 x 653=) € 1.306,- en € 331,-. De rechtbank zal de vrouw dan ook veroordelen tot betaling aan de man van een bedrag van € 1.637,- ter zake van veroordeling in de proceskosten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc475b68388f3a6397af4cbc5192dc07426dadba6947c55e9002300854b36a39 | shasum -a 256