Alinea 42 Rechtbank Maastricht 6 augustus 2003

De eerste grief van eiseres, voor zover daarmee is betoogd dat verweerder het advies van de commissie ten onrechte met behulp van een advies van burgemeester en wethouders van een nadere motivering heeft voorzien, treft geen doel. De omstandigheid dat een bestuursorgaan zich ten behoeve van de beslissing op bezwaar laat adviseren door een commissie als bedoeld in artikel 7:13 van de Awb brengt niet mee dat het bestuursorgaan dat advies niet nader zou mogen aanvullen, of zelfs daarvan zou mogen afwijken, indien zulks het bestuursorgaan geraden voorkomt. Door behalve het advies van de commissie tevens het advies van burgemeester en wethouders aan het bestreden besluit ten grondslag te leggen, heeft verweerder geen geschreven of ongeschreven rechtsregel geschonden. Evenmin kan eiseres worden gevolgd in haar betoog dat beide adviezen innerlijk tegenstrijdig zijn. Het nadere advies van burgemeester en wethouders behelst overigens niet meer dan een (nagenoeg) woordelijk gelijkluidende weergave van de tijdens de hoorzitting van de commissie namens verweerder voorgedragen pleitnotitie. Deze pleitnotitie is als een onlosmakelijk onderdeel van het verslag beschouwd. Het advies van de commissie is vervolgens schriftelijk uitgebracht en bevat ingevolge artikel 7:13, zesde lid, van de Awb een verslag van het horen, welk advies, onbetwist, tegelijk met het bestreden besluit aan eiseres is toegezonden. Met de inhoud van de nadere aanvulling moet eiseres dan ook niet onbekend zijn geweest. De rechtbank ziet daarom, maar ook anderszins, niet dat eiseres zich in dit geval in haar verdediging geschaad zou moeten weten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f813cf34643d6b14b5d8f5e54e96ea0b5d71c572d08e3b81815fe9561416f4c5 | shasum -a 256