Alinea 48 Rechtbank Maastricht 6 augustus 2003

Tijdens de behandeling van de zaak ter zitting heeft de gemachtigde van verweerder verklaard dat ook verweerder inmiddels de mening is toegedaan dat het primaire besluit van 28 mei 1998, waarbij vrijstelling van het vigerende bestemmingsplan […] is verleend, is genomen in strijd met het recht en dat derhalve de stelling dat van onrechtmatig handelen geen sprake is, als grondslag waarop het bestreden besluit steunt moet worden verlaten. Nu verweerder aldus de onrechtmatigheid van het besluit van 28 mei 1998 heeft erkend, acht de rechtbank die gevolgtrekking consequent en bovendien ook juist. Tegelijkertijd moet worden vastgesteld dat voor verweerder, gelet op de niet voor tweeërlei uitleg vatbare bewoordingen waarin de Afdeling op 9 juli 2003, inzake Reg.nr. 200300103/1, LJN-nummer AH9468, uitspraak heeft gedaan, ook nauwelijks een andere keuze mogelijk was geweest. Onverkorte handhaving van vermelde grondslag immers, zou hebben betekend dat verweerder miskent dat ook een primair besluit in strijd met het recht kan worden genomen en derhalve op zich, en geheel los van de resultaten waartoe de bestuurlijke heroverweging in het kader van de bezwaarschriftenprocedure aanleiding geeft, onrechtmatig kan zijn. De rechtbank voegt daaraan toe dat zij niet vermag in te zien dat gebrekkige primaire besluitvorming niet aan het betrokken bestuursorgaan zou moeten worden toegerekend. Ook in die gevallen is immers sprake van een omstandigheid die – in de bewoordingen van artikel 6:162, derde lid, van het Burgerlijk Wetboek – krachtens in het maatschappelijk verkeer geldende opvattingen voor rekening van het lichaam komt waartoe het bestuursorgaan behoort.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f813cf34643d6b14b5d8f5e54e96ea0b5d71c572d08e3b81815fe9561416f4c5 | shasum -a 256