Alinea 54 Rechtbank Maastricht 6 augustus 2003

Hierop gelet, alsmede gelet op de overwegingen die de Afdeling daarvoor in haar hiervoor vermelde uitspraak van 1 mei 2000 heeft gebezigd, kan de rechtbank niet anders dan vaststellen dat het aan het primaire besluit van 28 mei 1998 klevende gebrek uitsluitend is gelegen in de omstandigheid dat verweerder, teneinde op voet van artikel 19 van de WRO vrijstelling van het ter plaatse vigerende bestemmingsplan te kunnen verlenen, gebruik heeft gemaakt van een verklaring van geen bezwaar die, nu het streekplan niet voorzag in de mogelijkheid op dit punt van het provinciale beleid af te wijken, gelet op artikel 4a, achtste lid, van de WRO, zoals dat artikellid tot 3 april 2000 luidde, niet had mogen worden verleend. Dat het primaire besluit van 28 mei 1998, dat bij het door de Afdeling vernietigde besluit op bezwaar van 22 oktober 1998 is gehandhaafd, ook uit anderen hoofde voor onrechtmatig moet worden gehouden is door eiseres niet gesteld, waarbij de rechtbank aantekent dat de voorhanden stukken geen aanleiding geven te veronderstellen dat het primaire besluit van 28 mei 1998 niet voldoet aan de daaraan uit oogpunt van een goede ruimtelijke ordening te stellen eisen, net zo min als er grond is om, met inachtneming van de aan de rechter toekomende terughoudende toets, de door verweerder gemaakte afweging van belangen voor onevenwichtig te houden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f813cf34643d6b14b5d8f5e54e96ea0b5d71c572d08e3b81815fe9561416f4c5 | shasum -a 256