Alinea 165 Rechtbank Maastricht 28 juni 2006

3.7.1 De stelling van [Eiser], dat andere banken bij portefeuilles als die van [Eiser] lagere bevoorschottingspercentages hanteren (98-99 dv), is niet met bescheiden onderbouwd. De rechtbank wil wel aannemen dat banken verschillende percentages bevoorschotting verstrekken, doch [Eiser] laat met name na gemotiveerd aan te geven of andere banken in 2002 tot andere, significant lagere bevoorschottingspercentages kwamen bij een portefeuille als die van [Eiser]. Gelet op de betwisting door [Gedaagde] en haar - door [Eiser] onweersproken gelaten - stelling dat een bevoorschottingspercentage als het onderhavige in 2002 niet ongebruikelijk was, ongeacht de portefeuille, had zulks op zijn weg gelegen. De in algemene bewoordingen vervatte stelling van [Eiser], dat [Gedaagde] “naar algemene maatstaven onjuiste percentages (heeft) gehanteerd” (96 dv), en de eveneens algemene verwijzing naar de resultaten van Amerikaans onderzoek naar spreiding van beleggingsportefeuilles en daarmee samenhangende marktrisico’s (97 dv) zijn naar het oordeel van de rechtbank eveneens onvoldoende ter staving van voornoemd standpunt van [Eiser] dat [Gedaagde] in het concrete geval het bevoorschottingspercentage onjuist heeft vastgesteld. Gezien het voorgaande volgt de rechtbank [Eiser] niet in zijn standpunt dat [Gedaagde] het bevoorschottingspercentage onjuist heeft vastgesteld. Van schending van een (bijzondere) zorgplicht op dit punt is de rechtbank derhalve niet gebleken. De verwijzing door [Eiser] naar de Wck en de Wfd kan aan dit oordeel niet afdoen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/116ca40335210687b44adc7d8420e71065acd74e58163c9e1c8772b9fa1b0a60 | shasum -a 256