Alinea 36 Rechtbank Maastricht 14 september 2007

Ingevolge vaste jurisprudentie zijn civielrechtelijke belemmeringen voor de uitvoering van een bouwplan in de regel niet relevant bij het beoordelen van de vraag of een bouwvergunning behoort te worden verleend. Indien deze vergunning evenwel slechts kan worden verleend met toepassing van een bestemmingsplanvrijstelling ligt dit anders. Wanneer vast staat of er redelijkerwijs van uitgegaan moet worden dat bepaalde bouwwerkzaamheden als gevolg van civielrechtelijke belemmeringen niet zullen kunnen worden uitgevoerd, kan deze omstandigheid aanleiding geven de gevraagde medewerking te weigeren (zie in deze zin reeds de uitspraak van Afdeling rechtspraak van de Raad van State van 9 maart 1984 (AB 1984, 351)). In latere jurisprudentie heeft de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: Afdeling) hieraan toegevoegd dat deze belemmering ‘blijvend’ moet zijn (zie haar uitspraak van 18 september 2006, LJN: AY8893). Voorts heeft de Afdeling in haar uitspraak van 6 december 2006 (LJN: AZ4260) overwogen dat voor het oordeel door de bestuursrechter dat een civielrechtelijke belemmering aan de verlening van een vrijstelling in de weg staat slechts aanleiding is, wanneer zo'n belemmering een zekere evidentie heeft, nu de burgerlijke rechter de eerst aangewezene is om die vraag te beantwoorden en de aanvrager van de bouwvergunning de mogelijkheid heeft dat antwoord te verkrijgen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cff6eeced85fd802b00fa22aa9407087fdfcc5b3e80cf6483f745e4c38862655 | shasum -a 256