Alinea 44 Rechtbank Maastricht 4 november 2010

De moeder heeft ter zitting van 28 juni 2010 – zakelijk weergegeven – aangevoerd dat de kinderen in 2002, aanvankelijk voor een periode van drie maanden, bij haar zijn weggehaald. Volgens de moeder lag hieraan geen rechterlijke uitspraak ten grondslag. Zij stelt vervolgens met de overplaatsing van de kinderen in 2003 naar de grootmoeder te hebben ingestemd, omdat de kinderen dan niet zouden worden gescheiden en omdat zij dacht haar kinderen dan regelmatig te kunnen zien. Volgens de moeder heeft ze haar kinderen vervolgens nauwelijks gezien. Pas onlangs, nadat een ander Keuls Jugendamt met de zaak werd belast, werd het mogelijk afspraken te maken over bezoekcontacten bij het Jugendamt. Tot het verlenen van medewerking hieraan kon de grootmoeder slechts met grote moeite worden bewogen. De moeder stelt voorts dat zij, hoewel zij daar recht op heeft, geen informatie van de grootmoeder krijgt over de schoolresultaten van de kinderen, niet op de hoogte wordt gesteld van ouderavonden en ook niet wordt betrokken bij beslissingen over noodzakelijke medische behandelingen van de kinderen. Zij stelt voorts dat, toen eenmaal een contactmoment bij het Jugendamt plaatsvond, het contact met haar kinderen goed verliep. De moeder benadrukt dat er inmiddels acht jaren zijn verstreken sinds de kinderen bij haar werden weggehaald en dat zij haar leven sindsdien op orde heeft gekregen. Ze werkt sinds 2003 bij de ambulancedienst en wijst erop dat zij voorafgaand aan dit werk lichamelijk en psychisch is onderzocht. Volgens de moeder zou zij niet tot dit werk zijn toegelaten als er iets mis met haar was. Ze wijst er voorts op dat het Jugendamt waarbij ze nu is aangesloten zich tegen de overdracht van het gezag op de grootmoeder verzet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/00eea680e71efdea8e7e0fd4d8e29e764fa5ed630eeccf366cb840ce3c1d5e8a | shasum -a 256