Alinea 51 Rechtbank Middelburg 16 november 2011

(Ad 5) In de fictieve situatie dat het peesletsel tijdig zou zijn onderkend en behandeld zou er mijns inziens – en dat ook aangevuld uit de literatuur – geen 100% resultaat zijn verkregen. Zoals reeds vermeld bij vraag 3b. ben ik van mening dat de klachten c.q. restverschijnselen die betrokkene thans heeft ook zouden zijn ontstaan indien er sprake was van tijdige onderkenning en directe behandeling. Dit houdt in dat zelfs in de fictieve situatie van tijdige onderkenning en behandeling de functiestoornis hetzelfde zou zijn als betrokkene thans heeft. Als gekeken wordt naar de duimfunctie aan de linker zijde valt op dat betrokkene een hyperextensie mogelijk heeft in het IP-gewricht van de duim en dus dat er een 20º Range of Motion beperking is van de rechter duim indien dit vergeleken wordt met het IP-gewricht van de linker duim. Als gekeken wordt naar de tabellen voor de Range of Motion van het IP-gewricht van de duim dan valt op dat bij 0º extensie van het IP-gewricht er 1% functionele beperking verkregen wordt en dat bij 10º hyperextensie en zelfs 20º hyperextensie geen functionele beperking toegekend worden. De 20º extensiebeperking in het MCP-gewricht rechts t.o.v. links is mijns inziens voornamelijk veroorzaakt door de dermatogene contractuur, hetgeen ook zou kunnen ontstaan bij een tijdige behandeling, zodat hier geen extra waarde aan gegeven kan worden bij de fictieve situatie. Geconcludeerd moet worden dat ook bij een fictieve situatie er geen verandering zou optreden in het functionele impairment.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/03633e3f20b091e4f82d50429042e40f7389221e838e2c16a34c1b543cbeabdd | shasum -a 256