Alinea 50 Rechtbank Middelburg 7 maart 2012

3.3. Gedaagden betwist dat erflater permanent geestelijk gestoord en zwak begaafd was en dat hij in 1999 niet bekwaam was tot het opmaken van zijn uiterste wil. Hij had een beperking, maar kon zelfstandig beslissingen nemen, woonde zelfstandig, deed zelf zijn boodschappen en kookte ook zelf. Hij heeft gedurende zijn leven gewerkt bij een aannemersbedrijf als stukadoor en daarvoor bij de Provinciale Stoomboot Dienst. Hij kon lezen en schrijven en tot 2002, de komst van de euro, haalde hij zelf geld bij het postkantoor. Vanaf 2002 beschikte Gedaagde 3 over zijn bankpasje met pincode. Zijn broers behoefden niet voor hem te zorgen en Eiseres raakte pas bij erflater betrokken toen haar hulp werd gevraagd bij het ongedaan maken van de verkoopovereenkomst met betrekking tot de woning van erflater in 2009. Erflater had met Gedaagden veelvuldig en goed contact; verjaardagen en feestdagen werden gezamenlijk gevierd. Met Eiseres had hij weinig contact. Hij wilde niet dat zijn familie, die hij nooit zag, van hem zou erven. Hij zag Gedaagden als zijn familie. Omdat hij steeds zei dat hij wilde dat Gedaagden “alles van hem zou krijgen”, heeft Gedaagden hem op een gegeven moment gezegd dat het verstandig was een testament in die zin op te laten maken. Dit is gebeurd. Gedaagde 2 was bij het gesprek met de notaris aanwezig, omdat hij erflater met de auto bracht en over de benodigde gegevens beschikte. Gedaagden betwist erflater te hebben beïnvloed. Gedaagden verwijst naar een schriftelijke verklaring van erflater: “Alles wat van mij is word aan de familie gedaagde gegeven zonder meer. Dat zijn de mensen die alles voor mij hebben gedaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7a36ded1f975874e2b80c2936e6fdedf84d16fc3420596b9c9fea746409f5b15 | shasum -a 256