Alinea 32 Rechtbank Midden-Nederland 2 mei 2013

4. De rechtbank neemt de volgende, door partijen niet betwiste, feiten als vaststaand aan. Eiser 1 heeft verweerder bij brief van 31 maart 2011 verzocht om handhavend op te treden tegen de gestelde geluidsoverlast. Daarbij is gevoegd een in opdracht van eiser 1 opgesteld geluidsrapport van LBP-Sight d.d. 27 januari 2011, ‘Voetbalkooi [straatnaam] te Veenendaal’. Uit dit rapport komt naar voren dat de voetbalkooi geen inrichting is in het kader van de Wet milieubeheer, dat er geen wettelijk voorgeschreven geluidsnormen zijn voor voetbalkooien en dat als kader zal moeten dienen de APV. Ter invulling van het begrip geluidhinder in de APV kan aansluiting worden gezocht bij de Handreiking industrielawaai en vergunningverlening, waarbij onderscheid moet worden gemaakt tussen geluid veroorzaakt door industriële bedrijvigheid en het hier aan de orde zijnde gebruik van een speelvoorziening, te weten een voetbalkooi in een rustige woonwijk. LBP-Sight komt tot een geluidsnorm op de gevel van (naastgelegen) woningen van 50 respectievelijk 45 dB(A) in de dag en avondperiode voor het tijdgemiddelde geluidniveau. Voor het maximale geluidniveau wordt een norm van 70 respectievelijk 65 dB(A) gesteld. Uit de resultaten van uitgevoerde metingen en berekeningen blijkt volgens LBP-Sight dat de norm voor piekgeluiden van 70 dB(A) tot 5 dB(A) door het voetballen en tot 10 dB(A) door het stemgeluid wordt overschreden. De norm voor het tijdgemiddelde geluidniveau is niet afzonderlijk getoetst. LBP-Sight komt tot de conclusie dat deze locatie van de voetbalkooi niet verenigbaar is met de nabijgelegen woningen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/592e3a87b4d5173fdaba87c922271371430e78063406865e4c0a609fa068b02b | shasum -a 256