Onder 4.6. Rechtbank Midden-Nederland 12 februari 2014

Het verweer van [gedaagde sub 3] is tweeledig. Primair stelt [gedaagde sub 3] zich op het standpunt dat er met het gunnen van de opdracht door SOOH aan [schoonmaakbedrijf] en de overname door [schoonmaakbedrijf] van twee van de drie ter uitvoering van de opdracht werkzame schoonmakers per 19 mei 2013 sprake is van een overgang van onderneming als bedoeld in artikel 7:662 BW van [gedaagde sub 3] naar [schoonmaakbedrijf]. Volgens [gedaagde sub 3] is daarmee de arbeidsovereenkomst met [eiseres] per 19 mei 2013 ex artikel 7:663 BW van rechtswege overgegaan op [schoonmaakbedrijf] en is [gedaagde sub 3] dus vanaf 19 mei 2013 niet meer de werkgever van [eiseres], zodat [gedaagde sub 3] alleen al om die reden niet tot loonbetaling aan [eiseres] is gehouden. Nu deze gevolgen van rechtswege intreden, staat het bepaalde in artikel 38 van de CAO daaraan niet in de weg, aldus [gedaagde sub 3]. Subsidiair stelt [gedaagde sub 3] dat ook indien de arbeidsovereenkomst tussen partijen nog wel moet worden geacht te bestaan, [eiseres] geen recht heeft op loonbetaling nu zij vanaf 13 mei 2013 geen werkzaamheden meer voor [gedaagde sub 3] heeft verricht. [eiseres] heeft zich niet, althans niet op de daarvoor vereiste wijze bij [gedaagde sub 3] ziek gemeld en was onbereikbaar voor [gedaagde sub 3]. Nu als gevolg daarvan geen beoordeling van de thans door [eiseres] gestelde arbeidsongeschiktheid heeft kunnen plaatsvinden en [eiseres] zich, ook indien en voor zover arbeidsongeschikt, niet als goed werkneemster heeft gedragen, bestaat geen grond voor doorbetaling van loon als bedoeld in 7:629 BW, aldus [gedaagde sub 3].

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/49065d4def64f5dba33ed724c255fea59c13f9c3676dfe36701b12964cda14f3 | shasum -a 256