Alinea 48 Rechtbank Midden-Nederland 10 februari 2015

Op het punt van de gestelde doorkruising stelt verweerder zich - samengevat - op het standpunt dat de Lsv dient ter bescherming van de kwaliteit van het landschap en de natuurwetenschappelijke, cultuurhistorische en archeologische waarden; de Wro daarentegen dient ter bevordering van een goede ruimtelijke ordening. De Lsv is een beleidsinstrument dat verweerder buiten de bebouwde kom direct kan inzetten en waarmee hij bepaalde onderwerpen kan regelen op detailniveau, iets wat via indirecte beleidsinstrumenten als het bestemmingsplan en de PRV niet kan worden bereikt. Bovendien streeft verweerder door de inzet van de Lsv buiten de stedelijke gebieden in de hele provincie een uniform beeld na, dat in belangrijke mate bijdraagt aan het behoud en herstel van de schoonheid van de wateren binnen de provincie. Dat kan niet op indirecte wijze via de verschillende gemeentebesturen bereikt worden. De Lsv en de Wro dienen dan ook elk hun eigen, van elkaar verschillende belangen, aldus verweerder. Verweerder heeft hierbij ook verwezen naar diverse uitspraken waarin de relatie tussen de Lsv (en zijn voorloper de Vnl) en de Wro aan de orde is gekomen en door de rechter goed is bevonden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6eaec4aecfa115511af9af2a77e464b6868eae20331010440a9b87a27f607619 | shasum -a 256