Onder 2.5. Rechtbank Midden-Nederland 8 juni 2016

Ook ten aanzien van het melkquotum is de rechtbank voornemens om terug te komen op de eerder door haar gegeven (bindende eind-)beslissing. In het tussenvonnis van 27 februari 2013 heeft de rechtbank onder 4.14. overwogen dat zij bij eindvonnis zal beslissen dat de aan [gedaagde sub 2] uitbetaalde netto opbrengst van de verkoop van het melkquotum ad € 78.992,94 voor de helft in de verdeling zal moeten worden betrokken. De rechtbank heeft daarbij als uitgangspunt genomen dat vader het melkquotum met alle andere activa in 1984 bij het oprichten van de maatschap heeft ingebracht. Zoals hiervoor is overwogen, laat een verdeling van de helft van de waarde van het melkquotum zich naar het huidige inzicht van de rechtbank niet rijmen met het verblijvingsbeding en het bepaalde in artikel 11 lid 1 ten aanzien van de wijze waarop de uitkering door [gedaagde sub 2] aan de erven wegens deze verblijving dient te worden berekend. Partijen zullen op de wijze als in het dictum zal worden vermeld, in de gelegenheid worden gesteld zich eveneens over dit voornemen van de rechtbank uit te laten en desgewenst hun vorderingen en stellingen aan te passen. Indien de rechtbank deze nieuwe zienswijze blijft volgen, is het antwoord op de vraag of de vordering van [eisers] is verjaard ook ten aanzien van het melkquotum relevant aangezien dit quotum in die visie deel uitmaakt van de aan [gedaagde sub 2] verbleven activa waarvoor [gedaagde sub 2] aan de erven een uitkering verschuldigd is op de voet van artikel 11 lid 1 van de maatschapsovereenkomst.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f63a4d5009f841a375af42bbd08ccf38b48134c08450b414631b026bfde2f217 | shasum -a 256