Alinea 26 Rechtbank Midden-Nederland 1 juni 2016

9. Eiser voert verder aan dat het verdeelmodel onverbindend verklaard moet worden omdat deze ernstige tekortkomingen bevat. Bij de invoering van het verdeelmodel waren de tekortkomingen bekend, zodat verweerder het verdeelmodel niet in deze vorm had mogen invoeren. Door dat wel te doen heeft verweerder in strijd gehandeld met het zorgvuldigheidsbeginsel. Dat sprake is van tekortkomingen blijkt duidelijk uit het in opdracht van (onder meer) eiser uitgevoerde onderzoek door onderzoeksbureau [naam onderzoeksbureau 1] . Het rapport van [naam onderzoeksbureau 1] van januari 2015 levert hard statistisch bewijs dat het model met een aantal factoren geen rekening houdt en dat het budget van verschillende gemeenten daarom te laag of te hoog is vastgesteld. Het model is dus incompleet en kan leiden tot aantoonbare verdeelstoornissen. Dit heeft in het geval van eiser tot een verdeelstoornis van € 128,- per huishouden geleid. Zonder deze verdeelstoornis zou het voor Amersfoort vastgestelde budget volgens [naam onderzoeksbureau 1] 17,6% hoger uitvallen. Eiser verwijst ook naar het rapport van de Raad voor de financiële verhoudingen (Raad) van 16 juli 2015. Ook de Raad oordeelt dat er tekortkomingen zitten in het nieuwe verdeelmodel, zodat [naam onderzoeksbureau 1] niet alleen staat in zijn standpunt. Dat het nieuwe verdeelmodel niet goed werkt blijkt ook uit het voorstel van SZW/SCP tot verbetering van het model van 19 mei 2015, de brief van verweerder aan de tweede kamer van 15 februari 2015 en een publicatie in Binnenlands Bestuur van 25 februari 2015. De discrepantie tussen het nieuwe verdeelmodel en de werkelijkheid is zo groot, dat niet van het nieuwe verdeelmodel mag worden uitgegaan. Zo was op basis van het verdeelmodel voor het jaar 2015 de verwachting dat er 1.269 alleenstaanden in de bijstand zouden zijn, terwijl dit er eind 2014 in totaal 1.750 waren, en eind 2015 zelfs 1.870. Eiser voert verder aan dat het nieuwe verdeelmodel niet voldoet aan de door [naam onderzoeksbureau 2] in zijn rapport van 1 november 2012 geformuleerde criteria van prikkelwerking, betrouwbaarheid, rechtvaardigheid, voorspelbaarheid, financiële beheersbaarheid en uitlegbaarheid. Het beoogde effect van prikkelwerking wordt niet bereikt, nu eiser ondanks het bovengemiddelde functioneren van zijn sociale dienst, wordt geconfronteerd met een tekort. Bovendien wordt niet voldaan aan de voorwaarde van reproduceerbaarheid. Eiser verwijst hiervoor naar de oplegger bij de concept-notitie deel 1, second opinion WWB-verdeelmodel SCP van [naam onderzoeksbureau 1] van 3 juni 2015. Eiser voert tot slot aan dat het bestreden besluit in strijd is met het motiverings- en vertrouwensbeginsel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/20587dd21cc6ed534974395455c414711326e103720392a337b6547f160d3df5 | shasum -a 256