Alinea 24 Rechtbank Midden-Nederland 19 augustus 2016

9. De rechtbank is verder van oordeel dat verweerder zich terecht op het standpunt heeft gesteld dat artikel 11 van de Wob zich verzet tegen openbaarmaking van een aantal documenten, met name (interne) emailwisselingen en interne memo’s. Blijkens de geschiedenis van de totstandkoming van artikel 11 van de Wob (Kamerstukken II, 1986/87, 19 859, nr. 3, blz. 13) wordt het interne karakter van een stuk bepaald door het oogmerk waarmee het is opgesteld. Zij die het hebben opgesteld of de inhoud ervan voor hun verantwoording hebben genomen, moeten de bedoeling hebben gehad dat dit zou dienen voor henzelf of voor het gebruik door anderen binnen de overheid. Met de in dit artikel geregelde beperking van de openbaarheid is beoogd te bewerkstelligen dat bij de primaire vormgeving van het beleid de betrokkenen in alle vrijheid hun gedachten en opvattingen kunnen uiten. Volgens de definitie van "persoonlijke beleidsopvatting" in artikel 1, aanhef en onder f, van de Wob en de geschiedenis van de totstandkoming van deze wet, dient hieronder te worden verstaan een opvatting, voorstel, aanbeveling of conclusie van een of meer personen over een bestuurlijke aangelegenheid en de daartoe door hen aangevoerde argumenten. De hierna te noemen documenten zijn naar het oordeel van de rechtbank inderdaad opgesteld ten behoeve van intern beraad en bevatten persoonlijke beleidsopvattingen. Verweerder heeft dan ook op deze grond af kunnen zien van het openbaar maken van de volgende (passages in de) documenten: 1, 4 tot en met 8, 10 tot en met 17, 19 tot en met 37, 39 tot en met 42, 43, 44, 45, 47, 48, 49, 52, 53, 57, 64 tot en met 89, 155, 156, 157, 203 tot en met 206, 209 en 213. De rechtbank ziet geen aanleiding om verweerder te verplichten de niet relevante passages in deze documenten, zoals de aanhef en afsluiting, wel openbaar te maken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ed5bced8634efa2ae445ec9e57126e0e3b3565d3981ad91f3dbb26787e7d92ae | shasum -a 256