Onder 4.14. Rechtbank Midden-Nederland 10 februari 2016

Uit voormeld besprekingsverslag blijkt immers dat [D] in de loop van 2012 voor het eerst van [gedaagde sub 1] het verzoek kreeg om een factuur te maken die niet door haar verstuurd hoefde te worden maar op het bureau van [gedaagde sub 1] gelegd moest worden, hetgeen niet volgens de geldende werkwijze was, en dat zij om een ‘onderligger’(een onderliggend document op basis waarvan gefactureerd kon worden, zoals ze deze altijd kreeg van de projectleiders) heeft gevraagd omdat zij de opdracht had nooit zonder ‘onderligger’ te factureren. Zij heeft die echter niet ontvangen maar de factuur moest wel gemaakt worden. De factuur betrof een rond bedrag. Van die factuur werd geen kopie gemaakt en deze werd niet gearchiveerd, terwijl [D] normaliter van elke uitgaande factuur een kopie maakte en deze archiveerde. Ook blijkt uit het verslag dat het nadien nog geregeld is voorgekomen dat [D] weer facturen met ronde bedragen moest opstellen, zonder dat zij daarvoor een onderliggend document ontving en zij deze facturen niet moest versturen maar op het bureau van [gedaagde sub 1] moest leggen. Uit het verslag blijkt voorts dat zij regelmatig heeft gevraagd wat er met de facturen moest gebeuren, maar dat haar is verteld dat die facturen nog niet moesten worden verstuurd en dat die facturen later zijn gecrediteerd en zij vervolgens nieuwe facturen moest opstellen. Uit dat verslag blijkt bovendien dat die facturen ook niet werden meegenomen in de cash-flow prognose die intern in Exel werd opgesteld.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ae00a9bfee4b59729dbc81eb647d9dc3b0797c5da34172faf004b14b0d8acfd2 | shasum -a 256