Onder 8 Rechtbank Midden-Nederland 26 september 2016

De rechtbank kiest desalniettemin voor toepassing van het jeugdstrafrecht voor het bewezenverklaarde feit en overweegt hiertoe als volgt. Bij het beoordelen van de vraag of in de onderhavige zaak toepassing dient te worden gegeven aan het volwassenen- of het jeugdstrafrecht hanteert de rechtbank artikel 77a Sr. als uitgangspunt, nu verdachte het overgrote deel van de ten laste gelegde periode minderjarig was. Volgens artikel 77b Sr. kan van dit uitgangspunt worden afgeweken bij 16- tot 18-jarigen, indien de ernst van het feit, de persoonlijkheid van de dader of de omstandigheden waaronder het feit is begaan tot die conclusie nopen. De officieren van justitie koppelen het antwoord op de vraag of al dan niet toepassing gegeven dient te worden aan het adolescentenstrafrecht aan de beschikbare interventiemethoden, terwijl dit blijkens het voorgaande niet het toetsingskader is. De rechtbank ziet, met inachtneming van alle rapporten en hetgeen ter terechtzitting is gebleken, geen redenen om af te wijken van het uitgangspunt dat het jeugdstrafrecht toepassing vindt voor de gehele ten laste gelegde periode. Hoewel het gaat om een ernstig strafbaar feit, vindt de rechtbank dat in dit concrete geval onvoldoende om van het uitgangspunt van artikel 77a Sr. af te wijken. Redengevend hiervoor is vooral, zoals gezegd, dat verdachte het overgrote deel van de ten laste gelegde periode minderjarig was. Daarbij komt dat volgens de rapportages niet uit te sluiten is dat het strafbare handelen van verdachte voortvloeide uit onrijpheid. Het feit dat over onrijpheid gesproken wordt, is voor de rechtbank een contra-indicatie dat verdachte volgens het volwassenstrafrecht berecht dient te worden. Daarbij komt dat de psychiater en de psycholoog geen contra-indicaties zien voor toepassing van het jeugdstrafrecht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0da7efa2439af39ba12be3111fc6b917e82e5bc55641f0dd7ed0937edd81806d | shasum -a 256