Onder 4.4 Rechtbank Midden-Nederland 12 februari 2016

Bij het voorgaande heeft de rechtbank de resultaten van het DNA-onderzoek door het NFI als bewijs gebruikt. Zij ziet geen enkele aanwijzing dat het DNA-materiaal van de verdachte door middel van contaminatie op de onderzochte bemonsteringen terecht kan zijn gekomen. In het geval van de feiten 2 en 3 is autosomaal DNA-materiaal van de verdachte aangetroffen in spermasporen in respectievelijk het slipje en het schedevocht van de aangeefsters van de feiten 2 en 3. In het geval van feit 4 is autosomaal DNA-materiaal van de verdachte aangetroffen in een spoor op de jurk van de aangeefster van feit 4 dat positief testte op spermavloeistof. In het geval van feit 1 ten slotte is in celmateriaal op het inlegkruisje van de slip van de aangeefster van feit 1 een aanwijzing gevonden voor de aanwezigheid van een geringe hoeveelheid sperma. Dit celmateriaal leverde onder meer een onvolledig Y-chromosomaal DNA-profiel op van één man, welke overeenkomt met het Y-chromosomaal profiel van de verdachte. Volstrekt onwaarschijnlijk is dat in al deze vier gevallen de sporen zodanig zijn gecontamineerd dat daaruit steeds profielen zijn gekomen die wijzen op de verdachte. De feiten hebben op vier verschillende locaties plaatsgevonden. De sporen zijn op vier verschillende momenten door verschillende personen veiliggesteld. De sporen zijn steeds op delict gerelateerde plaatsen aangetroffen en het betreft steeds delict gerelateerd sporenmateriaal. Zelfs in aanmerking nemende dat de wijze van veiligstellen van sporenmateriaal in de tijd van de ten laste gelegde feiten met minder waarborgen was omgeven dan op dit moment het geval is, bestaat voor het aantreffen van delict gerelateerd DNA-materiaal van de verdachte onder de genoemde omstandigheden geen enkele aannemelijke verklaring.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fbc7052bf1658a18ae4112444761d325c7184b543e033cc6ba57fa7c877a6e41 | shasum -a 256