Citaat | Rechtbank Midden-Nederland 12 februari 2016

Onder 3.2.3 Rechtbank Midden-Nederland 12 februari 2016

Een alinea uit Rechtbank Midden-Nederland 12 februari 2016, ECLI:NL:RBMNE:2016:700.

De inzet van een bijzondere opsporingsbevoegdheid ten behoeve van het stelselmatig inwinnen van informatie door een politieambtenaar op grond van het bepaalde in artikel 126j Sv, impliceert dat sprake is van het maken van inbreuken op de persoonlijke levenssfeer van een verdachte. Inherent aan deze inzet is dat vragen worden gesteld door de niet als opsporingsambtenaar kenbare informant aan een verdachte in een situatie die niet voldoet aan de vereisten die artikel 29 Sv aan een verhoorsituatie stelt. Naar aanleiding van de door de verdediging aangehaalde zaak Allan (EHRM 5 nov 2002, NJ 2004, 262) heeft de Hoge Raad (HR 9 maart 2004, NJ 2004, 263) geoordeeld dat het stelselmatig inwinnen van informatie waarbij een opsporingsambtenaar onder een andere identiteit in de omgeving van de verdachte verkeert en met de verdachte in contact komt, niet in strijd is met het EVRM, zolang de inzet voldoet aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Vervolgens moet de rechter beoordelen of niet in strijd met de verklaringsvrijheid van de verdachte is gehandeld.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/fbc7052bf1658a18ae4112444761d325c7184b543e033cc6ba57fa7c877a6e41. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt fbc7052bf1658a18ae4112444761d325c7184b543e033cc6ba57fa7c877a6e41, en de alinea staat in dat document op bytes 27894 tot 28980.