Onder 4.2 Rechtbank Midden-Nederland 17 november 2017

Ten aanzien van de tenlastegelegde doodslag stelt de verdediging dat verdachte niet de intentie heeft gehad iemand van het leven te beroven. De objectieve opzet is weliswaar in beginsel aanwezig omdat er met een mes in de buikstreek is gestoken. De verdediging beroept zich echter op de aanwezigheid van een geestelijke stoornis bij verdachte en het in lijn daarvan in zeer geringe mate aanwezig zijn van opzet. Onderdeel van het vaststellen van de aanwezigheid van opzet is volgens de verdediging het tenlastegelegde ‘met kracht gestoken’. Of hiervan sprake is, is in dit geval niet gemakkelijk vast te stellen omdat de exacte diepte van de steekwond bij de autopsie niet kon worden vastgesteld. Ten slotte brengt de verdediging naar voren dat opzet in subjectieve zin ontbreekt omdat geen sprake is van willens en wetens handelen en verdachte het slachtoffer juist niet wilde doden. De raadsman merkt het feit daarom aan als zware mishandeling de dood tot gevolg hebbend, wat niet ten laste is gelegd. Hij merkt op dat dit gevolgen moet hebben in de oplegging van de straf of maatregel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/cd85563a51641759530252c60b6c4820a9b711c2474a3f81296a4e80b373f3a7 | shasum -a 256