Onder 4.2 Rechtbank Midden-Nederland 22 januari 2018

De raadsvrouw van verdachte heeft vrijspraak bepleit van het onder 1 ten laste gelegde. De raadsvrouw voert daartoe aan dat sprake is van onvoldoende wettig en overtuigend bewijs. Ook ten aanzien van de feiten 2 en 3 heeft de raadsvrouw van verdachte vrijspraak bepleit. De raadsvrouw voert daartoe allereerst aan dat niet kan worden vastgesteld dat verdachte over de gelden of goederen zoals ten laste gelegd, heeft beschikt. Aan de hand van de bewijsmiddelen kan niet worden vastgesteld dat de aan verdachte toegeschreven contanten – al dan niet als medepleger – in verdachtes bezit zijn geweest. De raadsvrouw voert aan dat veel van de aan verdachte toegeschreven geldbedragen niet van hem afkomstig zijn en dat het bedrag dat overblijft verklaard wordt door het door hem verdiende, reguliere inkomen. Voor de tenlastegelegde goederen (feit 3) geldt dat niet kan worden vastgesteld dat de voorwerpen (1) uit misdrijf afkomstig zijn en (2) dat verdachte – als medepleger – opzettelijk één of meer van de tenlastegelegde verhullingshandelingen heeft gepleegd. De raadsvrouw benadrukt dat de bewijslast, ook in geval van verdenking van witwassen, bij het Openbaar Ministerie ligt en dat dus niet van verdachte mag worden verlangd dat hij bewijs voor zijn onschuld aanlevert. Ten aanzien van feit 4 heeft de raadsvrouw zich gerefereerd aan het oordeel van de rechtbank.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dc4bbfd2b53898d5a95e1d3c5d942bec2a8cb3296d9a6c5940a004eff623f1df | shasum -a 256