Onder 2.32. Rechtbank Midden-Nederland 30 mei 2018

Van Lanschot stelt allereerst dat de vordering is verjaard. Verder betwist zij dat zij de op haar rustende zorgplicht heeft geschonden. Zij stelt dat zij voorafgaand aan het sluiten van de renteswap een goed beeld had van de achtergrond, de wensen, de doelstellingen en de financiële positie van de maatschap. Voor zover het ken-uw-klant-principe is geschonden, heeft die schending geen causaal verband met de gestelde schade. Van Lanschot stelt verder dat zij met het verstrekken van de schriftelijke informatie heeft voldaan aan haar plicht om de broers adequaat te informeren over de renteswap. Gelet op het feit dat de broers professionele vastgoedbeleggers zijn en de renteswap geen complex product is, houdt de zorgplicht van Van Lanschot in dit geval niet in dat zij de broers indringend had moeten waarschuwen voor de door de broers genoemde of andere risico’s. De risico’s die de broers benoemen, betreft voor een deel overigens feiten van algemene bekendheid, aldus Van Lanschot. Er rust op de broers een onderzoeksplicht in die zin dat als die informatie onvoldoende duidelijk is, zij nadere vragen had moeten stellen. Gelet op de maatschapsverklaring heeft Van Lanschot mogen afgaan op de informatie die [eiser sub 1] gaf. Er was geen aanleiding om te veronderstellen dat [eiser sub 3] , in afwijking van de maatschapsverklaring, niet zou instemmen met de renteswap.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/002fb030c910dc9f3bf85a2dfc6b4fcbca6034f947bf8ef2531301c07266e05a | shasum -a 256