Onder 3.28. Rechtbank Midden-Nederland 26 maart 2020

Bovendien gaat het bij [eiser] niet om de beëindiging van de samenwerking tussen twee hulpverleners, maar om de afwikkeling van een faillissement waarbij een groot aantal artsen en patiënten betrokken is. De curatoren hebben toegelicht dat het vanwege het faillissement gaat om ca. 500.000 dossiers van patiënten die in behandeling waren bij ca. 120 medisch specialisten. Dit maakt dat het tijdrovend is en hoge kosten met zich brengt als aan elke hulpverlener kopieën zouden moeten worden verstrekt van de dossiers van alle patiënten die de hulpverlener heeft behandeld. Bovendien geldt voor het overgrote deel van de medische specialisten dat zij – net als [eiser] – aanvankelijk als vrijgevestigd specialist aan het ziekenhuis waren verbonden en op een later moment bij het ziekenhuis in loondienst zijn gegaan. Ook voor deze specialisten moet dus voor de beoordeling van de bewaarplicht en het eventueel daarmee gepaard gaande recht op kopieën, onderscheid worden gemaakt tussen de vrijgevestigde periode en de loondienstperiode. Daarbij komt dat in veel dossiers meerdere hulpverleners bij de behandeling van een patiënt betrokken zijn (geweest), zodat per dossier beoordeeld moet worden welk gedeelte van dat dossier in kopie ter beschikking van de betreffende hulpverlener zou moeten worden gesteld. Dit zou leiden tot onverantwoord hoge kosten ten laste van de failliete boedel, aldus de curatoren. Ook dit bijzondere aspect is in het eerdergenoemde arrest van de Hoge Raad niet meegewogen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/85bbf4da05e01ae7c9c0f3bc0cd3336c60a896cda5199fa1a01da8796c06eb22 | shasum -a 256