Onder 3.30. Rechtbank Midden-Nederland 26 maart 2020

de situatie dat een patiënt zich met een acuut probleem wendt tot een andere behandelaar. In die gevallen is in het algemeen aanvaard dat die andere behandelaar met (veronderstelde) toestemming van de patiënt inzage krijgt in het dossier dat zich bevindt bij de hulverlener met de bewaarplicht. Dit geldt op dezelfde manier voor [eiser] ten aanzien van de dossiers die bij St Jansdal worden bewaard. Verder is van belang - naast de door de curatoren genoemde praktische bezwaren - dat uit oogpunt van privacy van de patiënten het aantal kopieën van een dossier zo beperkt mogelijk blijft. Bovendien heeft [eiser] ter zitting aangegeven dat hij er zelf geen zicht op heeft welke (en hoeveel) patiënten hij (uitsluitend) in de vrijgevestigde periode heeft behandeld. Zoals eerder overwogen, gaat dat naar verwachting om een heel beperkt aantal dossiers dat overigens moeilijk te traceren zal zijn. Vervolgens zou in de betreffende dossiers nog moeten worden nagegaan of het dossier uitsluitend het reumatologisch dossier betreft of dat het dossier ook andersoortige medische informatie bevat die dan eerst nog moet worden verwijderd voordat het dossier in kopie aan [eiser] zou kunnen worden verstrekt. De rechtbank is met de curator van oordeel dat dit

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/85bbf4da05e01ae7c9c0f3bc0cd3336c60a896cda5199fa1a01da8796c06eb22 | shasum -a 256