Alinea 45 Rechtbank Midden-Nederland 27 januari 2023

19. De rechtbank is van oordeel dat de heffingsambtenaar de referentieobjecten heeft kunnen gebruiken voor het bepalen van de kapitalisatiefactor. Eiseres wenst een vergelijking met verkoopcijfers van winkels in de [locatie] , maar de heffingsambtenaar heeft toegelicht dat er geen winkels in de [locatie] zijn die worden verkocht, omdat het [winkelcentrum 1] waarin het object is gelegen in handen is van één vastgoedeigenaar. Daarom is uitgeweken naar de verkoopcijfers van winkelcentra. Dat er geschiktere verkochte objecten voorhanden zijn is niet gebleken. Verder heeft de heffingsambtenaar onweersproken toegelicht dat een winkel die als onderdeel van een portefeuille wordt verkocht een lagere marktwaarde vertegenwoordigt dan één winkel die afzonderlijk op de markt wordt verkocht. De rechtbank kan deze toelichting volgen. Dit brengt met zich mee dat als de heffingsambtenaar het object van eiseres had vergeleken met winkels die niet als onderdeel van de winkelcentra maar afzonderlijk zouden zijn verkocht, deze winkels hogere verkoopprijzen en daarmee hogere kapitalisatiefactoren zouden vertegenwoordigen dan de nu gehanteerde referentieobjecten. Ook de kapitalisatiefactor van het object zou daarmee hoger kunnen uitvallen. Een vergelijking met winkelcentra is daarom niet in het nadeel van eiseres en biedt voldoende steun voor de onderbouwing van de heffingsambtenaar van de kapitalisatiefactor. De rechtbank ziet verder in de stelling van eiseres en ook anderszins geen aanknopingspunt voor het oordeel dat de aan het object toegekende kapitalisatiefactor van 10,2 in een onjuiste verhouding staat tot de kapitalisatiefactoren van de referentieobjecten van respectievelijk 15,3, 16,1 en 15,5. De beroepsgrond slaagt niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/382f6ea539196145176c168ac5bbf2eb12c20b0c7e9bc35fc133850e2bd6bf05 | shasum -a 256