Onder 3.14. Rechtbank Midden-Nederland 10 september 2025

De derde schadepost betreft houten palen langs de toegangsweg die [gedaagde] heeft omgezaagd. [gedaagde] heeft dit erkend, maar stelt dat hij daartoe gerechtigd was. De kantonrechter is het met hem eens. Vast staat dat de palen op of dicht bij de erfgrens tussen de toegangsweg en de percelen van [gedaagde] stonden en [gedaagde] belemmerden bij de uitoefening van de erfdienstbaarheid. Dit was ook de reden dat [eiseres sub 1] c.s. de palen had geplaatst. In de vestigingsakte van de erfdienstbaarheid staat dat het verboden is om zaken op de weg te plaatsen anders dan voor het directe gebruik van de weg als zodanig vereist is, zodat dit gebruik ongehinderd en onverminderd zal kunnen plaatsvinden. Naar het oordeel van de kantonrechter moet hieronder in dit geval ook de berm worden begrepen. In artikel 6 van de in het proces-verbaal tussen partijen gemaakte afspraken staat bovendien dat de weg (waaronder ook de berm) van alle obstakels zal worden vrijgehouden. In de vestigingsakte staat verder dat als in strijd met deze bepaling wordt gehandeld, beide partijen bevoegd zijn om datgene wat zich op de weg (waaronder ook moet worden begrepen de berm) bevindt, zonder enige aanmaning te verwijderen. Omdat de palen [gedaagde] belemmerden bij het gebruik van de weg was hij bevoegd deze te verwijderen. Dit was daarom niet onrechtmatig, zodat er geen grondslag bestaat voor het toewijzen van een schadevergoeding. Deze vordering wordt afgewezen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffc00a5a0719b59d7f2776ec9b928214665132e0d45d07bb5d9ae2b4060f6e0c | shasum -a 256