Onder 3.3 Rechtbank Midden-Nederland 17 juni 2026

De kantonrechter komt tot het oordeel dat [gedaagde] onterecht een beroep heeft gedaan op opschorting. Voor dit oordeel is het volgende van belang. Tussen Cazas Wonen en [gedaagde] staat vast dat de woning op bepaalde punten gebreken vertoonde. Die gebreken heeft Cazas Wonen laten verhelpen. Tussen partijen staat ook vast dat het verhelpen van de gebreken op momenten vertraging heeft gelopen, maar Cazas Wonen en [gedaagde] wijzen hierbij naar elkaar, waardoor de kantonrechter niet kan vaststellen aan wie dit (hoofdzakelijk) heeft gelegen. Wel stelt de kantonrechter vast dat uit de stukken blijkt dat Cazas Wonen steeds op de klachten van [gedaagde] heeft gereageerd en (meermaals) langs is geweest om te beoordelen welke werkzaamheden er nog moeten plaatsvinden en om de werkzaamheden uit te (laten) voeren. [gedaagde] heeft aangevoerd dat de woning nog steeds “niet is opgeleverd”, maar volgens Cazas Wonen zijn op 12 februari 2026 de laatste zaken afgerond en zou het alleen nog om “puntjes op de i” gaan. [gedaagde] heeft vervolgens niet toegelicht waarom deze laatste “puntjes op de i”, waarvan hij zelf tijdens de mondelinge behandeling heeft gezegd dat hij daar normaal gesproken nooit over zou zijn gevallen, zouden maken dat hij (nog steeds) geen enkele huur zou hoeven te betalen aan Cazas Wonen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/c19c9ddf575d3cdae781d8b65c28de8886922562a3cd90954978bf83a2649024 | shasum -a 256