Onder 5.15. Rechtbank Noord-Holland 6 maart 2014

In de door eiseres genoemde arresten oordeelde de Hoge Raad dat onder omstandigheden strikte toepassing van de wet in die mate in strijd kan komen met de algemene beginselen van behoorlijk bestuur dat toepassing van de wet achterwege dient te blijven. Het vertrouwensbeginsel houdt in dat een bestuursorgaan verwachtingen die door hem omtrent een te volgen gedragslijn zijn gewekt en waarop een belastingplichtige zich in redelijkheid kan beroepen, honoreert. Van dergelijk vertrouwen kan volgens de Hoge Raad in die arresten tevens sprake zijn indien een belastingplichtige vertrouwen heeft mogen ontlenen aan uitlatingen, afkomstig van voor de belastingdienst verantwoordelijke bewindslieden, die kunnen zijn vervat in ministeriële resoluties die met medewerking of goedvinden van de belastingdienst zijn gepubliceerd en aldus ter kennis van het publiek zijn gekomen. De rechtbank is van oordeel dat eiseres niet aannemelijk heeft gemaakt, noch dat uit de stukken van het dossier is gebleken dat verweerder, dan wel enige voor verweerder verantwoordelijke bewindspersoon, uitlatingen heeft gedaan waaraan eiseres het vertrouwen heeft mogen ontlenen dat de in-/uitmethode in dit geval van toepassing zou blijven. In het bijzonder is van handelen door verweerder in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel geen sprake door de op de tot 1 januari 2012 bestaande claim op restitutie van afvalstoffenbelasting na afschaffing van deze belasting niet te honoreren, nu deze regeling per 1 januari 2012 niet meer in de wet is neergelegd. Dat eiseres zich niet kan vinden in de wettelijke regeling vanaf 1 januari 2012 en in de (gevolgen van) de Overgangsregeling in het bijzonder, leidt er niet toe dat verweerder in strijd met enig algemeen beginsel van behoorlijk bestuur heeft gehandeld enkel door die wettelijke regeling toe te passen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d5a73eb0621e5a7e56c4f3239f31982eea38cfa47c45b7cd7baf3ebdd424f30 | shasum -a 256