Onder 2.2. Rechtbank Noord-Holland 9 april 2014

Op 21 februari 2007 heeft de heer naam medewerker (hierna: De medewerker), werkzaam bij de afdeling Rabobank Nederland Corporate Clients Treasury Consultancy, namens Rabobank een voorstel gepresenteerd voor het afdekken van renterisico’s. In die brief schrijft De medewerker, onder meer: “ U heeft aangegeven dat u verwacht dat de rentes nog verder kunnen gaan oplopen, maar na ongeveer 2 jaar wederom een daling zullen laten zien. U wenst zich tegen een rentestijging te beschermen, maar wel te profiteren van een mogelijke (toekomstige) rentedaling. ” De medewerker heeft in die brief een aantal rente-instrumenten beschreven. Het gaat daarbij om een “ Interest Rate Swap ” en een “ winstdelend renteplafond ”. Een Interest Rate Swap (renteswap) is een overeenkomst waarbij, in dit geval, de klant een lening heeft tegen een variabele rente, de bank de uit hoofde van de financiering door de klant verschuldigde variabele rente aan de klant betaalt, waartegen de klant een vast rentepercentage aan de bank betaalt. Per saldo betaalt de klant daardoor een vast rentepercentage over het leningsbedrag waarop de Rente Swap betrekking heeft (vermeerderd met de debiteurenopslag).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/280e46f40eae273ccfc7fc7ed1f675abba9dc149c81cd743aaca2504d9f2a7d2 | shasum -a 256