Onder 3.4. Rechtbank Noord-Holland 5 maart 2015

Op 25 april 2013 omstreeks 22.00 uur ging de bel. Ik zag dat het [verdachte] was. [verdachte] had een helm op. Hij zei: “Ik kom je even zeggen, mijn naam niet in de film, geen woord en ook niet in het boek”. Hij voegde daar iets aan toe van: “ben ik duidelijk?” Ik zag toen meteen dat hij opgefokt was en ik voelde meteen een zekere agressiviteit. Gaandeweg in het gesprek ging hij steeds meer schreeuwen en schelden. Hij zei: “Mijn naam niet in de film en als je denkt dat je dat toch kan doen, dan weet je wat er gebeurt”. Dat zei hij op een hele dreigende toon, met stemverheffing. Hij voegde daar ook aan toe, en dat zei hij een paar keer: “Ik dreig niet”. Het was niet mis te verstaan dat hij bedoelde dat hij in actie zou komen. Hij zei ook: “Ik dreig niet maar ik doe gewoon”. Het werd dus steeds dreigender en agressiever zodat ik het gevoel kreeg: straks valt hij me aan. Hij heeft een paar keer gezegd: “Het maakt mij allemaal niet uit. Je weet wat er gaat gebeuren”. Hij had daarbij een dreigende opstelling. Hij stond dicht op mij waardoor ik die woeste blik in zijn ogen goed kon zien. Op dat moment draaide hij zich om en liep hij weg waarbij hij zei: “Geen woord over mij. Niet mijn naam in de film en het boek”. Hij liep toen in de richting van de trap bij mijn voordeur naar beneden, waarop ik naar hem riep: “[verdachte], doe effe normaal man, waar slaat dit op”. Op dat moment draaide hij zich gelijk om en zei zoiets van: “Wat zei je daar?” alsof ik iets heel erg had gezegd. Hij kwam op me terug lopen en zijn woede en agressiviteit namen op dat moment nog meer toe waarbij hij dreigende zei: “Moet ik het nu afmaken? Wil je dat ik dat nu doe?”. Dit zei hij een aantal malen, terwijl hij heel dicht op mij kwam staan waarbij hij weer dingen zei zoals: “Vuile kankerhond”. Ik vond dat echt heel intimiderend en bedreigend en kreeg het gevoel dat hij mij ieder moment te lijf kon gaan. Ik had heel erg het gevoel van: straks lig ik hier te vechten voor mijn leven, zo agressief was die man. Dit was in mijn beleving zonder meer een bedreiging die tegen het leven was gericht. Vervolgens zei hij ook nog zoiets van: “Ga maar aangifte doen als je wilt. Haal de politie er maar bij en laat je vrouw ook maar getuigen. Het maakt allemaal niets uit. Je weet wat er gaat gebeuren hè”. Daarbij zei hij ook nog iets van: “Niemand die mij tegen houdt en “Geen woord hierover want je weet wat er gebeurt”. Inmiddels was hij echt aan het schreeuwen en had hij een vertrokken gezicht. Toen is hij volgens mij scheldend naar zijn scooter gelopen. Voordat hij wegreed riep hij: “Je weet wat er gebeurt hè”.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e07f85c7bd125d72ed19c58f4e593ede38a96aef8d59a5532b8e8bd71b477ace | shasum -a 256