Onder 5.4. Rechtbank Noord-Holland 28 september 2015

Naar het oordeel van de kantonrechter leveren de door de werkgever naar voren gebrachte feiten en omstandigheden een redelijke grond voor ontbinding op, zoals bedoeld in artikel 7:669 lid 3, onderdeel e BW. Daartoe wordt het volgende overwogen. De werknemer heeft in 2013 twee waarschuwingen gekregen, welke hij respectievelijk voor ontvangst en voor gezien heeft ondertekend. Vervolgens heeft de werknemer zich begin 2014 ziek gemeld, met klachten die hij blijkens de stukken al enige jaren ondervond. Ondanks het feit dat de bedrijfsarts, arbeidsdeskundige en de deskundigen van het UWV allemaal consequent aangeven dat de werknemer in staat geacht moest worden met ingang van 19 februari 2015 vier uur per dag te werken en dit in een periode van 7 weken op te bouwen tot zijn contracturen, heeft de werknemer dit geweigerd ook na ontvangst van het door hem zelf aangevraagde deskundigenoordeel, waarin het vorenstaande wordt bevestigd. Daarnaast heeft de werknemer na de brief van begin juni 2015 op geen enkele wijze contact gezocht met de werkgever. Dit betekent naar het oordeel van de kantonrechter dat de werkgever terecht stelt dat de werknemer weigert zijn werkzaamheden te verrichten terwijl hij hier wel toe in staat wordt geacht. Gezien het feit dat het UWV stelt dat de re-integratie inspanningen van de werknemer onvoldoende zijn, en de werknemer na dat oordeel heeft volhard in zijn gedrag is de kantonrechter van oordeel dat sprake is van ernstig verwijtbaar handelen nu de werknemer geen gegronde reden heeft aangevoerd voor zijn nalatig gedrag en het aldus aan hem te wijten is dat de arbeidsovereenkomst niet langer kan voortduren. De werkgever heeft immers, ook naar het oordeel van het UWV blijkens haar rapport van 10 april 2015, steeds adequaat gereageerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dcad64ff50c3077b0ad2094d24ac19fd47a60c43ae110394b277b83640659b7a | shasum -a 256