Onder 3 Rechtbank Noord-Holland 16 november 2016

18. De rechtbank is van oordeel dat hetgeen verweerder naar voren heeft gebracht, tegenover de uitgebreide weerspreking door eiser, onvoldoende concreet en te vaag is om daaraan het oordeel te verbinden dat sprake is van een redelijke schatting. Verweerder heeft volstaan met verwijzing naar de strafprocedures en daarbij overgelegde stukken. De door verweerder overgelegde stukken (die ook in de strafprocedures een rol hebben gespeeld) zijn niet toereikend, mede gelet op het feit dat eiser in hoger beroep is vrijgesproken van deelname aan een criminele organisatie en uitsluitend (onherroepelijk) veroordeeld is wegens de opzettelijke verkoop van 1 april 1994 tot en met 9 december 1996 van handelshoeveelheden hasj, in totaal 1.000 kilogram. Vervolgens is in de ontnemingsprocedure door het hof enkel bewezen geacht dat veroordeelde als verkoper voor eigen rekening en risico is opgetreden bij de verkoop van een partij hasj van 1.000 kilogram in het najaar van 1995. Voor het vermoeden dat eiser ook in 1994 voordeel heeft behaald met illegale activiteiten, heeft verweerder onvoldoende aangedragen. Dat – naar verweerder heeft gesteld – het een feit van algemene bekendheid is dat met de grootschalige handel in verdovende middelen grote bedragen zijn gemoeid en derhalve grote winsten zijn te behalen, is onvoldoende om daaraan de conclusie te koppelen dat eiser in 1994 verkopen of andere activiteiten heeft verricht waarmee hij voordeel heeft behaald. Verweerder heeft nog verwezen naar de volgende overweging uit het arrest van het hof in de strafzaak (zie ook onderdeel 4 van deze uitspraak):

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd94cd33d0dc497864680c07431326e8c05aa6b0cc418a41c0aed0cdec0fe551 | shasum -a 256