Onder 4.5. Rechtbank Noord-Holland 30 november 2016

Ook de stelling van [eiser] dat sprake is van een oneerlijke of misleidende handelspraktijk als bedoeld in boek 6, titel 3, afdeling 3A BW faalt. Er is geen sprake van een misleidende handelspraktijk in de zin van artikel 6:193g BW, in het bijzonder 6:193g sub g BW. De enkele omstandigheid dat [eiser] een - beperkt geldige - korting is aangeboden indien hij een “mandje” van percelen zou aanschaffen kan in dit geval niet gekwalificeerd worden als een misleidende handelspraktijk die op de zogenaamde “zwarte lijst” thuishoort. Daartoe is (reeds) redengevend dat [eiser] blijkens de verificatiegesprekken voldoende tijd heeft gehad om te besluiten of hij het aangeboden mandje wilde aanschaffen. Ook het beroep op artikel 6:193g sub r BW slaagt niet. [eiser] wist, zoals hij ter gelegenheid van de comparitie ook heeft verklaard, dat Groza en Aktua de percelen hadden verworven tegen een prijs die driemaal lager lag dan de prijs die [eiser] ervoor betaalde. Dit volgt ook uit de koopovereenkomst en de akten van levering. Daarnaast hebben Aktua en Groza onweersproken gesteld dat geen sprake was van “normale marktomstandigheden” omdat [eiser] als particulier nooit direct van een agrariër een stuk grond van vergelijkbare omvang en prijs had kunnen kopen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/feba41ca7cdea5732b607a1154992b4513345f835cf045337d9fdec85b4e0310 | shasum -a 256