Onder 4.20. Rechtbank Noord-Holland 30 november 2016

Naar het oordeel van de rechtbank faalt dit betoog. [eiser] heeft niet gesteld dát hij ten tijde van de ondertekening wilsonbekwaam was, zodat toepassing van het Stappenplan er hoe dan ook niet toe zou hebben geleid dat de notaris anders had moeten handelen dan hij heeft gedaan in het kader van het passeren van de akten van levering. Het is ten overvloede dat de rechtbank voorts het volgende overweegt. Voor toepassing van het Stappenplan is vereist dat er een aanleiding is voor een (nadere) beoordeling van de wilsbekwaamheid. [eiser] heeft, in het licht van het gemotiveerde verweer, onvoldoende onderbouwd dat daartoe aanleiding was. [gedaagde5] had, gelet op de inhoud van de aan hem ter hand gesteld contractsdocumentatie, waaronder de koopovereenkomsten, de vragenformulieren en de verificatieformulieren, alsmede de twee telefoongesprekken die een medewerkster van [gedaagde5] met [eiser] heeft gevoerd, onvoldoende aanleiding om aan de wilsbekwaamheid van [eiser] te twijfelen en het Stappenplan toe te passen. De enkele omstandigheid dat [eiser] ten tijde van de transacties de leeftijd van 69 jaar had is hiertoe onvoldoende. [eiser] woonde zelfstandig, dreef een agrarische onderneming, voerde zelf zijn administratie, stond niet onder curatele of beschermingsbewind en maakte gebruik van een volmacht met een door zijn huisnotaris gelegaliseerde handtekening. Ook de inhoud van de akten behoefden ondanks de prijsstijgingen die het onroerend in korte tijd had ondergaan, geen aanleiding te vormen voor [gedaagde5] om aan de wilsbekwaamheid van [eiser] te twijfelen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/feba41ca7cdea5732b607a1154992b4513345f835cf045337d9fdec85b4e0310 | shasum -a 256