Onder 4.4 Rechtbank Noord-Holland 27 mei 2016

De rechtbank is – met verweerder – van oordeel dat het primaire besluit niet is herroepen wegens een aan verweerder te wijten onrechtmatigheid. De rechtbank neemt hierbij in aanmerking dat een aanvraag is ingediend om de afgifte van een vvgb voor 27 woningen. Ook gedurende de bezwaarprocedure heeft eiseres sub 2 zich op het standpunt gesteld dat de vvgb verleend moest worden voor 27 woningen. In die procedure heeft eiseres sub 2 niet bepleit dat verweerder overeenkomstig artikel 10:29, eerste lid, van de Awb de vvgb gedeeltelijk moest verlenen. Verweerder heeft het bestreden besluit genomen op grondslag van het bezwaarschrift van eiseres sub 2. Ook in haar beroepschrift heeft eiseres sub 2 haar stelling gehandhaafd dat de vvgb verleend moest worden voor 27 woningen. Pas tijdens de zitting op 22 september 2015 is tussen partijen consensus ontstaan over de mogelijkheid van een alternatieve oplossing. Eisers hebben ermee ingestemd dat verweerder een nieuw besluit zou nemen en daarin de vvgb zou verlenen voor 25 woningen en zou weigeren voor twee woningen. De beroepen van eisers zouden, gelet op artikel 6:19 van de Awb, van rechtswege gericht zijn tegen dat nieuwe besluit, dus tegen de weigering een vvgb te verlenen voor de resterende twee woningen. Conform deze afspraken heeft verweerder vervolgens de besluiten van 6 en 7 oktober 2015 genomen. Gelet hierop is de rechtbank van oordeel dat verweerder het primaire besluit niet gedeeltelijk heeft herroepen wegens een aan hem te wijten onrechtmatigheid, maar wegens veranderde feiten en omstandigheden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/6784d7ae78147d9f67a0a8ae6edc811fbbf09a344234d90547781824ee3c5b40 | shasum -a 256