Onder 4.5.1. Rechtbank Noord-Holland 10 februari 2016

Nu niet is gebleken dat het verstekvonnis van 9 november 2000 in persoon aan [Achternaam gedaagde] is betekend, is de vraag sinds wanneer er bij [Achternaam gedaagde] sprake is van “ enige daad waaruit noodzakelijk voortvloeit dat het vonnis of de aangevangen tenuitvoerlegging haar bekend is ”. De rechtbank stelt bij de beantwoording van die vraag voorop dat uit de rechtspraak van de Hoge Raad volgt dat terughoudendheid moet worden betracht bij het aannemen van (daden van) bekendheid als hier bedoeld, zulks onder meer met het oog op artikel 6 van het van het Europees Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden (EVRM) en het daarin besloten fundamentele recht om te worden gehoord. Om te kunnen spreken van bekendheid met het vonnis in de zin van art. 81 Rv (oud), dient de veroordeelde bekend te zijn met de hoofdinhoud van het vonnis, dat wil zeggen dat hij in zijn algemeenheid ten minste moet weten wanneer, door welk gerecht, op wiens vordering en waartoe hij is veroordeeld. Aan de bekendheidseis is ook voldaan indien geen bekendheid bij de veroordeelde bestond met het vonnis of de hoofdinhoud daarvan, maar wel met de aangevangen tenuitvoerlegging. Er moet in alle gevallen sprake zijn van een door de veroordeelde gepleegde daad, oftewel een waarneembare gedraging, waaruit ondubbelzinnig volgt dat de veroordeelde bekend is met (de hoofdinhoud van) het vonnis of de aangevangen tenuitvoerlegging. Nadat uit een daad van een veroordeelde is gebleken dat hij bekend is met (de hoofdinhoud van) het verstekvonnis of de aangevangen tenuitvoerlegging, vangt de verzettermijn aan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/9c6cf478b3c308944324890f2d380191350d9d30aa26a7e5f3817036767ae0cf | shasum -a 256