Alinea 41 Rechtbank Noord-Holland 6 december 2017

11. [gedaagde] voert, samengevat, het volgende verweer. [gedaagde] was bij het sluiten van de overeenkomst 26 jaar oud, hij had een MBO-opleiding en hij werkte als vrachtwagenchauffeur. Hij woonde nog bij zijn ouders, maar hij was erop gericht op zichzelf te gaan wonen, wat hij kort na het sluiten van de overeenkomst ook heeft gedaan. Hij had geen enkele ervaring met beleggen of complexe financiële producten. [gedaagde] werd telefonisch benaderd door een financiële tussenpersoon, Warder International, die hem het Dexia-product “Triple Effect” aanprees als lucratief, veilig en betrouwbaar spaarproduct. [gedaagde] besefte niet dat hem een contract werd aangesmeerd dat een totaal risico met zich bracht van € 93.163,70 terwijl hij over ongeveer € 1200,00 spaargeld beschikte om een eventueel verlies op te vangen en zijn inkomen slechts € 1.527,31 per maand bedroeg. Dexia had Warder International niet het Triple Effect aan [gedaagde] mogen laten adviseren en had ook de order van [gedaagde] niet mogen aannemen. Dexia heeft haar zorgplicht geschonden: zij heeft [gedaagde] niet gewaarschuwd voor het risico van een restschuld en zij heeft niet onderzocht of [gedaagde] redelijkerwijs aan zijn verplichtingen uit de overeenkomst zou kunnen voldoen. [gedaagde] heeft geprobeerd met Dexia tot een schikking te komen op basis van de hofformule, maar dit is afgeketst omdat Dexia wilde dat het inkomen van de ouders van [gedaagde] betrokken werd in de hofformule. [gedaagde] was het daarmee niet eens en hij heeft dit geweigerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ce0d017aff58324bd794776c9a8f0e8f2fd249e7ad260d578f9325b5d9a01f10 | shasum -a 256