Alinea 46 Rechtbank Noord-Holland 6 december 2017

Met betrekking tot de vordering van [gedaagde] in verband met de betrokkenheid van Warder International bij de totstandkoming van de overeenkomst voert Dexia primair aan dat deze vordering is verjaard nu [gedaagde] zich in de conclusie van antwoord voor de allereerste keer beklaagt bij Dexia over het optreden van Warder International. Weliswaar heeft Leaseproces in het verleden wel brieven verstuurd die beoogden om de verjaring van vorderingen van [gedaagde] te stuiten, maar voor rechtsgeldige stuiting is vereist dat het feit dat aanleiding geeft tot de in te stellen vordering voldoende duidelijk is beschreven. De eerdere stuitingen door Leaseproces betroffen een vordering op Dexia wegens schending van haar zorgplicht. De vordering die zij thans op het oog heeft, heeft expliciet een andere grondslag, aldus Dexia. Naar aanleiding van de arresten van de Hoge Raad van 2 september 2016 (ECLI:NL:HR:2016:2012 Beckers/Dexia en ECLI:NL:HR:2016:2015 Dexia/Oerlemans) betoogt Dexia voorts dat de maatstaf die de Hoge Raad in deze arresten aanlegt terughoudend moet worden toegepast omdat deze maatstaf geen recht doet aan de individuele verantwoordelijkheid van betrokken consumenten. Los daarvan is er in de onderhavige zaak van schadeplichtigheid op grond van artikel 41 NR 99 geen sprake omdat de vordering die is gebaseerd op schending van die bepaling is verjaard, omdat vordering afstuit op verzuim van de klachtplicht, omdat Dexia niet wist of moest weten dat de tussenpersoon van [gedaagde] aan [gedaagde] beleggingsadvies had gegeven en omdat niet vast staat dat Warder International heeft verzuimd op de risico’s van de overeenkomst te wijzen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ce0d017aff58324bd794776c9a8f0e8f2fd249e7ad260d578f9325b5d9a01f10 | shasum -a 256