Alinea 49 Rechtbank Noord-Holland 6 december 2017

De vraag of sprake is van een duurzame gemeenschappelijke huishouding als bedoeld in art. 7:268 lid 2 BW, moet volgens vaste rechtspraak worden beoordeeld aan de hand van alle omstandigheden van het geval in onderling verband. De enkele omstandigheid dat een kind na zijn meerderjarig worden nog bij zijn ouder(s) in een gemeenschappelijke huishouding blijft wonen, brengt niet mee dat zij een duurzame gemeenschappelijke huishouding voeren, omdat dan in de regel sprake is van een aflopende samenlevingssituatie. Naar het oordeel van de kantonrechter was in het onderhavige geval geen sprake van een duurzame gemeenschappelijke huishouding van [gedaagde] met zijn ouders die aanleiding zou geven om het inkomen van de ouders te betrekken bij de vraag of ten aanzien van de overeenkomst sprake was van een onaanvaardbaar zware financiële last. [gedaagde] had immers eigen inkomsten en eigen lasten en sloot de overeenkomst op eigen naam. Kort na het sluiten van de overeenkomst heeft [gedaagde] een koopovereenkomst gesloten voor de aankoop van een eigen huis en hij is uit zijn ouderlijk huis vertrokken. Op het moment van het sluiten van de overeenkomst was sprake van een aflopende samenlevingssituatie tussen [gedaagde] en zijn ouders. Voor het bepalen of sprake was van een onaanvaardbare financiële last waren derhalve slechts de financiële gegevens van [gedaagde] zelf relevant. Hieruit volgt dat naar het oordeel van de kantonrechter ten aanzien van de overeenkomst sprake was van een onaanvaardbaar zware financiële last, hetgeen [gedaagde] onder de hofformule aanspraak zou geven op 2/3e deel van de netto betaalde inleg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ce0d017aff58324bd794776c9a8f0e8f2fd249e7ad260d578f9325b5d9a01f10 | shasum -a 256