Onder 4 Rechtbank Noord-Holland 3 maart 2017

De officier van justitie heeft zich op het standpunt gesteld dat verdachte geen beroep op noodweer toekomt. Daartoe heeft zij aangevoerd dat verdachte de agressor was, die verhaal wilde halen bij aangever [slachtoffer 1] en hem uit zijn auto trok en in het water duwde. Nadat aangever uit het water kwam, is over en weer geslagen. Een getuige heeft verklaard dat verdachte degene was die sloeg en dat aangever niets anders kon dan terugslaan. Vervolgens wilde verdachte iets uit zijn kofferbak pakken, hetgeen aangeefster [slachtoffer 2] wilde tegenhouden door vier keer de kofferbak dicht te slaan. Volgens de officier van justitie was op dat moment al sprake van een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding van aangever [slachtoffer 1] door verdachte, waarop het beroep op noodweer van verdachte reeds strandt. Mocht de rechtbank tot het oordeel komen dat wel sprake is van een wederrechtelijke aanranding van verdachte, dan dient het beroep op noodweer te worden verworpen omdat niet is voldaan aan de eisen van proportionaliteit en subsidiariteit. Om een ander af te schrikken is het immers niet nodig (meerdere keren) te schieten en verdachte had ook in zijn eigen auto kunnen stappen, aldus de officier van justitie.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/620fb1cd9049bce591af260bdb615467aa1a45a4f9da093dfc112bdb1a3b411b | shasum -a 256