Onder 4 Rechtbank Noord-Holland 3 maart 2017

Op basis van de stukken en het verhandelde ter terechtzitting stelt de rechtbank het volgende vast. Op 26 maart 2014 rijden verdachte en aangever over de Provincialeweg N246 en krijgen naar aanleiding van een invoegmanoeuvre een conflict met elkaar. Verdachte stopt zijn auto in een inham van de N246, naar eigen zeggen omdat aangever hem een sein geeft naar de kant te gaan. Aangever stuurt de BMW eveneens de inham in en stopt achter de auto van verdachte. Beide bestuurders stappen uit hun auto. Dat verdachte aangever [slachtoffer 1] uit diens auto heeft getrokken, zoals aangevers verklaren, vindt geen steun in het dossier nu geen van de getuigen daarover heeft verklaard. Integendeel, verschillende getuigen hebben verklaard dat de bestuurder van de BMW zelf uitstapte. Tussen beiden ontstaat een handgemeen, waarbij verdachte aangever een duw geeft, waardoor aangever in de naastgelegen sloot belandt. Aangever kruipt uit de sloot en er ontstaat een handgemeen en een woordenwisseling, waarbij volgens verschillende getuigen over en weer geslagen is. [getuige 1] verklaart expliciet dat de man die in het water werd geduwd (door hem aangeduid als man 1) nadien in de aanval ging en dat de andere man (de rechtbank begrijpt: verdachte) niet anders kon doen dan terugslaan (dossierpagina’s 63 en 64).

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/620fb1cd9049bce591af260bdb615467aa1a45a4f9da093dfc112bdb1a3b411b | shasum -a 256