Onder 4 Rechtbank Noord-Holland 3 maart 2017

Gelet op het vorenstaande neemt de rechtbank aan dat de eerste fysieke confrontatie tussen verdachte en aangever is aangegaan door verdachte, nu hij aangever in de sloot heeft geduwd. Deze enkele omstandigheid staat naar het oordeel van de rechtbank niet in de weg aan het slagen van een beroep op noodweer. Uit met name de verklaring van [getuige 1] leidt de rechtbank af dat aangever, nadat hij uit de sloot was gekomen, de confrontatie met verdachte (opnieuw) heeft opgezocht en de aanval heeft geopend door hem te slaan. Nadat vervolgens over en weer klappen waren uitgedeeld, is aangever in zijn auto gaan zitten en heeft hij verdachte tussen de beide auto’s klemgereden. Naar het oordeel van de rechtbank was op dat moment sprake van een ogenblikkelijke en wederrechtelijke aanranding van verdachte door aangever [slachtoffer 1] , waartegen de door hem gevoerde verdediging noodzakelijk en geboden was. De rechtbank is voorts van oordeel dat verdachte door zijn handelwijze de grenzen van de noodzakelijke verdediging niet heeft overschreden. Daarbij neemt de rechtbank in aanmerking dat, zoals hiervoor is overwogen, niet is gebleken dat verdachte met een wapen schoot waarin kogels zaten die door de BMW konden dringen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/620fb1cd9049bce591af260bdb615467aa1a45a4f9da093dfc112bdb1a3b411b | shasum -a 256