Onder 5.5. Rechtbank Noord-Holland 21 juli 2017

[werkneemster] heeft verder gesteld dat [werkgever] ernstig in gebreke is gebleven met de aanschaf van aangepast meubilair. Ook deze stelling faalt. Het staat vast dat eerst in januari 2014 is geadviseerd een aanvang te maken met het re-integratietraject. Uit het verslag van het evaluatiegesprek op 27 juni 2014 (r.o. 2.12) volgt dat [werkneemster] de stemversterker al had. De jobcoach heeft met betrekking tot onder andere een goede zitgelegenheid aangegeven dit na het arbeidsdeskundig rapport in gang te zetten. Dat rapport is uitgebracht op 16 september 2014. De arbeidsdeskundige heeft in zijn rapport aangegeven dat een (reeds aanwezige) stemversterker en een adequate stoel pas noodzakelijk zijn wanneer de duurbelastbaarheid van [werkneemster] voldoende is om weer 19 uur per week als leraar in het basisonderwijs te functioneren. Vervolgens is op 3 oktober 2014 afgesproken dat [werkneemster] offertes zou aanvragen voor de benodigde hulpmiddelen, zoals zitmeubilair en aanpassingen digibord. Uit de overgelegde factuur volgt dat de aangepaste stoel in december 2014 is aangeschaft. Het is mogelijk dat een en ander wellicht sneller had gekund, doch daarmee staat nog niet vast dat dit aan [werkgever] te wijten is, in de zin dat zij ernstig verwijtbaar heeft gehandeld. Het digibord is uiteindelijk niet aangeschaft, maar, zoals door [werkgever] onweersproken ter zitting is aangevoerd, dit bord zou worden aangeschaft als [werkneemster] daadwerkelijk weer voor de klas zou staan. Zo ver is het niet gekomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/332bc87e36e19578cff4a932e73da7c786f2de6aeb2b1d99a2b13dbe7c00f164 | shasum -a 256