Onder 6.3. Rechtbank Noord-Holland 26 september 2017

Het vermoeden ontstaat, zeker het huidige geobserveerde psychotische toestandsbeeld meewegend, dat verdachte voor het incident al onderhevig was aan psychotische beeldvorming, in ieder geval richting [benadeelde 1] . Verder valt tijdens de huidige observatie van het (onbehandelde) psychotische toestandsbeeld op dat verdachte sterk territoriaal gericht is. Bij aandringen of bij een poging hem te benaderen treedt een heftige verbale en vijandige reactie op met bedreiging van de vermeende belager. In de aanloop naar het incident voelde verdachte zich, zo valt op te maken uit het dossier, bedreigd en onder druk gezet door [benadeelde 1] en waarschijnlijk ook door het slachtoffer. Vanuit het geobserveerde beeld in het PBC is het goed mogelijk dat het slachtoffer binnendrong in het territorium van verdachte en dat verdachte, hoogst waarschijnlijk beïnvloed door paranoïde gekleurde overtuigingen en een tekort schietende realiteitstoetsing, zich zodanig bedreigd voelde dat er een hevige agressiedoorbraak optrad. Uit het dossier maken onderzoekers verder op dat verdachte beperkt in staat was om de escalerende problematiek met de verhuurder [benadeelde 1] op een andere wijze op te lossen. Zonder een exacte delict reconstructie te kunnen maken, wijzen veel elementen in het gedrag van verdachte op een impulsieve reactie vanuit vermeende bedreiging of belaging met territoriale kleuring, waarbij een vertekende realiteit en een verkeerde interpretatie heeft geleid tot het (…) incident. Vanuit een gebrek aan een volledige reconstructie van het incident en een gebrek aan verdachtes (pathologische) motieven en gedachtegang, kan op dit moment alleen worden gesteld dat verdachte in ieder geval zijn vrije wil in beperkte mate tot zijn beschikking had en dat hij als gevolg hiervan in verminderde mate zijn gedrag kon sturen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2d2f9aadb155670fee7498bd21186e792934072b51dd8caad9172a0ee321b405 | shasum -a 256