Onder 3.3.1. Rechtbank Noord-Holland 3 februari 2017

De omstandigheid dat [slachtoffer 3] na zijn eerste, direct belastende verklaring op 1 januari 2016 er minder zeker van is dat hij [verdachte] daadwerkelijk [slachtoffer 1] heeft zien steken, maakt niet dat zijn eerdere verklaring op dat punt onbruikbaar is voor het bewijs. Juist de allereerste verklaringen over het verloop van de gebeurtenissen vanaf de aanloop naar het gewelddadig treffen, komen de rechtbank authentiek over. Temeer daar deze passen bij de mededelingen die vrijwel direct na de confrontatie ter plaatse zijn gedaan ten overstaan van de verbalisanten en onder de bewijsmiddelen zijn opgenomen, waarin ‘[naam]’ (waarmee [verdachte] wordt bedoeld) als degene die gestoken heeft, wordt aangewezen. In dat verband hecht de rechtbank waarde aan de omstandigheid dat [slachtoffer 3] bij zijn eerste verhoor bij de politie, amper twaalf uur na het overlijden van [slachtoffer 1] heeft verklaard over de hectische escalatie met het drietal dat hij trof met messen in hun hand. Ook bij zijn verklaring ten overstaan van de rechter-commissaris blijft [slachtoffer 3] erbij dat hij bij [medeverdachte 2] en [verdachte] zeker een mes heeft gezien. De afzwakking van zijn verklaring over de aanwezigheid van een mes bij [medeverdachte 1], maakt zijn eerste verklaring niet onbetrouwbaar en past overigens bij hetgeen [medeverdachte 1] daar zelf over heeft verklaard namelijk dat zij een sleutelbos ter hand heeft genomen ter verdediging.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/aae29bec9a826d21d3f89586dcd81a23a95ce306d93a42784f02c0c1d0e237cc | shasum -a 256